dinsdag 10 december 2013

Opdracht in Depok, Indonesië

In de tweede helft van mei heb ik mijn eerste opdracht uitgevoerd voor de PUM, afkorting van Programma Uitzending Managers, de ontwikkelingsorganisatie van VNO-MKB en het ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking. Gedurende 10 dagen heb ik een jonge ondernemer in Indonesië ondersteund met het opstarten van een nieuw bedrijf.
In eerste instantie behelsde de opdracht het verstevigen van leiderschap bij Semerbak, een franchisebedrijf dat zijn concept van koffiecorners door heel Indonesië verkoopt. Na aankomst blijkt de ondernemer bij Semerbak is opgestapt vanwege malversaties van zijn zakenpartner. De PUM in Den Haag en hun lokale vertegenwoordiger gaan ermee akkoord dat ik - om niet onverrichterzake weer 13 uur naar Nederland te vliegen - ga helpen met de start-up van een koffiecafé. Niet in de laatste plaats omdat Muadzin - de ondernemer - beschikt over een set van sterke overtuigingen om met het nieuwe bedrijf te beginnen.

Het is een bijzondere ervaring om in een tropische omgeving aan de slag te gaan met een vertrouwde klus: het bouwen van een visie-missie-traject. Daarnaast nemen we parallel aan visie/missie de praktische voorbereiding ter hand met een draaiboek om de opening in juli mogelijk te maken. De samenwerking met de ondernemer verloopt uitstekend. Begin juni is de klus geklaard.

Twee dingen die meespelen bij deze opdracht:
Wat mij aanspreekt in de benadering van de ondernemer is zijn sociale agenda:
Hij is van plan om de koffieboeren een faire prijs voor hun product te betalen. Dit in tegenstelling met de huidige praktijk waarin zij van malafide tussenhandelaren slechts een fractie daarvan ontvangen. Bovendien wil hij zijn landgenoten de beste koffie van het land serveren. Op dit moment is deze topkwaliteit uitsluitend bestemd voor de export. Tot slot wil hij zijn zaak, het koffiecafé in Indonesische stijl, beschikbaar stellen aan sociale actiegroepen die de kosten voor vergaderruimte elders vaak niet kunnen betalen. Inmiddels is het eerste koffiecafé in Depok, ten zuiden van Jakarta, geopend en naar ik van Muadzin begrijp een succes, vooral onder studenten.

Overigens realiseerde ik me tijdens het verblijf in de snelgroeiende economie van Indonesië hoe sterk de crisis hier in ons land in mij is door gedrongen. Risico mijden, vingers op de knip en sparen - het zijn indicaties dat de crisis mede mijn keuzes bepaalt. Daar is in Indonesië niets van te merken. De groep jonge ondernemers waar ik mee sprak, beginnen naar het schijnt van de een op de andere dag onbezorgd met een nieuw zakelijk initiatief. Een verademing!